
သမင်၏ အကြောင်း
မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်တွင် သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်အခါက ဖြစ်တော်မူသော ဝတ္ထုအကျဉ်းဖြစ်၏။
သမင်မင်း၏ အကြောင်း
တဒင်္ဂ၊ ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ ပရိသတ်အပေါင်းတို့အား ရဟန်းတို့…ဤကဲ့သို့ သမင်မင်းတစ်ပါးသည် သူ၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်၍ ရောင့်ရဲသောသဘောကို ပြသခဲ့ဖူး၏။
ထိုအခါ သာဝကအပေါင်းတို့သည် ဘုရားရှင်အား အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်ဘုရား… သမင်မင်းတစ်ပါးသည် မည်သို့သော အကြောင်းကြောင့် အသက်ကို စွန့်လွှတ်၍ ရောင့်ရဲသောသဘောကို ပြသခဲ့ပါသနည်း။ အရှင်ဘုရား…ထိုအကြောင်းကို အကျွန်ုပ်တို့အား အကျယ်တဝင့် ဟောကြားတော်မူပါဦးဘုရား။”
ဘုရားရှင်သည် သာဝကတို့၏ လျှောက်ထားချက်ကို ကြားတော်မူပြီးနောက်၊ ပြုံးတော်မူကာ အောက်ပါအတိုင်း ဟောကြားတော်မူ၏။
“ရဟန်းတို့… ယခုအခါ၌ သမင်မင်းဟု သင်တို့ ကြားနာတော်မူသော သတ္တဝါသည်၊ ရှေးအခါက ပဒေသရာဇ်မင်းကြီးတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူး၏။ ထိုမင်းကြီးသည် အလွန်အသက်ရှည်စွာဖြင့်၊ ယခုဘဒ္ဒကမ္ဘာ၌ ကကုသန်ဘုရားရှင် ပွင့်တော်မူစဉ်အခါက၊ မဒ္ဒကတိုင်း၌ မဒ္ဒကမည်သောမင်းတစ်ပါး အုပ်စိုးလျက်ရှိ၏။ ထိုမင်းသည် အလွန်တရားမျှတစွာ အုပ်ချုပ်လျက်၊ ပြည်သူပြည်သားအပေါင်းတို့အား ကျန်းမာချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် စီမံခန့်ခွဲတော်မူ၏။
“ထိုမဒ္ဒကမင်းကြီး၏ နန်းတော်အနီး၌၊ အလွန်ကျယ်ဝန်းသော သစ်တောကြီးတစ်တော ရှိ၏။ ထိုသစ်တောကြီးကား၊ အရှေ့ဘက်မှ အနောက်ဘက်သို့ ကိုက်ပေါင်း တစ်ထောင်ခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး၊ မြောက်ဘက်မှ တောင်ဘက်သို့လည်း ကိုက်ပေါင်း တစ်ထောင်ခန့် ကျယ်ဝန်း၏။ ထိုသစ်တောကြီးကား၊ မရေမတွက်နိုင်သော သစ်ပင်၊ ပန်းပင်၊ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်ရှိ၏။ ထိုသစ်တောကြီးကား၊ မဒ္ဒကတိုင်း၏ အလယ်ဗဟို၌ တည်ရှိ၏။
“ထိုသစ်တောကြီးကား၊ ပဒေသရာဇ်မင်းကြီး၏ အမဲလိုက်ကစားရာ ဒေသဖြစ်၏။ ထိုမင်းကြီးကား၊ အလွန်အမဲလိုက်ခြင်းကို ဝါသနာပါ၏။ နေ့စဉ်ရက်ဆက်လိုလို မနက်မိုးလင်းသည်နှင့် အမဲလိုက်ထွက်၏။ ထိုမင်းကြီးကား၊ အလွန်အင်အားကြီးမား၏။ နန်းတော်၌ ရှိသော လေးမြှား၊ လှံတံ၊ ဓား၊ လှံစွပ် စသည်တို့သည်၊ မရေမတွက်နိုင်အောင် များ၏။ ထိုမင်းကြီး၏ အမဲလိုက်ခြင်းကား၊ အလွန်ကြမ်းတမ်း၏။ သစ်တောကြီး၌ ရှိသော တိရစ္ဆာန်တို့သည်၊ မင်းကြီး၏ အမဲလိုက်ခြင်းကို ကြောက်ရွံ့လျက်၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုရန်ပင် ခက်ခဲလျက်ရှိ၏။
“တစ်နေ့သောအခါ၊ မဒ္ဒကမင်းကြီးသည် အမဲလိုက်ထွက်၏။ ထိုနေ့ကား၊ အလွန်ထူးခြားသောနေ့ ဖြစ်၏။ မင်းကြီးသည် သစ်တောသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်၊ အလွန်အမဲလိုက်ခြင်းကို ပြု၏။ မရေမတွက်နိုင်သော တိရစ္ဆာန်တို့သည်၊ မင်းကြီး၏ လေးမြှားနှင့် ဓား၊ လှံတံတို့ကြောင့် အသက်ဆုံးရှုံးကုန်၏။ ထိုနေ့၌ မင်းကြီးသည် အလွန်ပျော်မွေ့လျက်၊ တောကြီး၌ ကစားတော်မူ၏။
“ထိုအခါ၊ ထိုသစ်တောကြီး၌ သမင်မင်းတစ်ပါး ရှိ၏။ ထိုသမင်မင်းကား၊ အလွန်အဆင်းလှပ၏။ ကိုယ်ခန္ဓာကား၊ အလွန်ထွားကျိုင်း၏။ သမင်အပေါင်းတို့၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်၏။ ထိုသမင်မင်းကား၊ အလွန်အကျင့်ကောင်း၏။ သမင်အပေါင်းတို့အားလည်း အကျင့်ကောင်းများ ကိုယ်တိုင်ကျင့်ပြလျက်၊ သွန်သင်ဆုံးမ၏။ ထိုသမင်မင်းကား၊ အလွန်သနားကြင်နာတတ်၏။ သမင်အပေါင်းတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို အမြဲတမ်းဆောင်ရွက်၏။
“ထိုနေ့၌၊ ထိုသမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား ခေါ်၍၊ “အမောင်တို့… ယနေ့ကား၊ အလွန်အန္တရာယ်များသောနေ့ ဖြစ်၏။ မဒ္ဒကမင်းကြီးသည် အမဲလိုက်ထွက်တော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီး၏ လေးမြှားကား၊ အလွန်ပြင်းထန်၏။ ထိုမင်းကြီး၏ ဓား၊ လှံတံကား၊ အလွန်သေမင်းကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုမင်းကြီးကား၊ တိရစ္ဆာန်တို့အား အလွန်ပင် မေတ္တာကင်းမဲ့၏။ ထိုမင်းကြီးကား၊ အမဲလိုက်ခြင်းကို အလွန်ဝါသနာပါ၏။ ထိုမင်းကြီးကား၊ အမဲလိုက်ခြင်းကို ပြုတော်မူလျှင်၊ သစ်တောကြီး၌ ရှိသော တိရစ္ဆာန်တို့သည်၊ အသက်ရှင်နိုင်ကြမည် မဟုတ်။ ထိုမင်းကြီးကား၊ အမဲလိုက်ခြင်းကို ပြုတော်မူလျှင်၊ တောကြီးကား၊ သေမင်း၏ ဒေသကြီး ဖြစ်သွားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြု
— In-Article Ad —
အလှအပကို အကြောင်းပြု၍ ပညာကို မမေ့သင့်။ အသိတရားနှင့် ပညာရှိသော အကြံအစည်တို့သည် အလှအပထက် မြတ်သည်ဖြစ်၏။
ပါရမီ: ပညာ
— Ad Space (728x90) —
319Catukkanipātaကုက္ကုရဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက အနောက်တိုင်းပြည်တွင် မင်းတစ်ပါး အုပ်စိုးလျက်ရှိသည်။ ထိုမင်းကား အလွန်မိုက်မ...
💡 လောဘနှင့် မိုက်မဲမှုသည် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဖြစ်စေသည်။
291Tikanipātaသမုဒ္ဒဝါဏိဇ္ဇဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက ဘုရားအလောင်းတော်သည် ပင်လယ်ခရီးသည်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုသူသည် မိတ်ဆွေမ...
💡 ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ဦးသည် မိမိကိုယ်တိုင် ကြိုးစားအားထုတ်ရုံသာမက သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအားလည်း လမ်းညွှန်ပေးရသည်။ အရေးကြုံလာသောအခါ အားမလျှော့ဘဲ တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင် ထမ်းဆောင်ရမည်။
543Mahānipātaမဟာသီလဝဇာတ်တော် (Mahāsīlava Jātaka)ဘုန်းထင်ရှားလှသော ဗာရာဏသီမြို့တော်၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟာသီလဝမင...
💡 အမှားကို သိ၍ နောင်တရပြီး တရားကို ကျင့်သုံးပါ။
423Aṭṭhakanipātaပဉ္စကုဋ္ဌိဇာတ်တော်ရှေးရှေးအခါက သာဝတ္ထိမြို့၌ ပဉ္စကုဋ္ဌိဟူသော သူဌေးတစ်ဦး ရှိလေ၏။ သူဌေးကား အလွန်ကြွယ်ဝ...
💡 မာနနှင့် စည်းစိမ်တပ်မက်မှုသည် စိတ်နှလုံးကို မှောင်မိုက်စေ၏။ အလှူဒါနနှင့် မေတ္တာ ဂရုဏာသည် စိတ်နှလုံးကို ချမ်းသာစေ၏။
487Pakiṇṇakanipātaဥပါယ်တံငါနှင့် အမေ ရှေးရှေးတုန်းက မဂဓတိုင်းမှာ ကြွယ်ဝတဲ့ မြို့တော်တစ်ခုရှိတယ်။ အဲဒီမြို့တော်ရဲ့ အမည...
💡 အလှအပကို အကြောင်းပြု၍ ပညာကို မမေ့သင့်။ အသိတရားနှင့် ပညာရှိသော အကြံအစည်တို့သည် အလှအပထက် မြတ်သည်ဖြစ်၏။
442Dasakanipātaကြွက်မင်း ဇာတ်တော် ရှေးအခါက ဗာရာဏသီပြည်၌ မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူသည်။ ထိုမင်းကား မေတ္တာ၊ ကရုဏာ ဂုဏ်တ...
💡 အတ္တကို စွန့်လွှတ်၍ အများအကျိုးကို ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် ဘဝကို တန်ဖိုးရှိစေသည်။
— Multiplex Ad —